1. Ποιον τίτλο θα βάζατε στην εποχή που ζούμε;
«Οι χρονιές που ο άνθρωπος δεν χαιρόταν τις μέρες του»
Ζούμε σε μια φρενίτιδα εικόνων, δεδομένων και εξελίξεων. Όλο αυτό δεν θα ήταν απαραίτητα κακό αν είχαμε τη δυνατότητα να φιλτράρουμε σωστά τις πληροφορίες που δεχόμαστε, τις ταξινομούσαμε και αντιδρούσαμε αναλόγως. Δεν έχουμε την ικανότητα αυτή όμως, είμαστε επιρρεπείς παρασυρόμαστε εύκολα, δρούμε παρορμητικά τις περισσότερες φορές κι αυτό αποδεικνύεται από μια σειρά λανθασμένων επιλογών οι περισσότερες των οποίων έχουν να κάνουν με την αγωνία μας για το αύριο ή την συνεχή αναζήτηση της ευτυχίας.
2. Ποιο είναι το μότο της ζωής σας;
Καμιά πίστη δεν είναι αξιότερη της ελάχιστης γνώσης.
3. Τι θα λέγατε σε ένα νέο άνθρωπο που δεν έχει διαβάσει ποτέ κάποιο λογοτεχνικό βιβλίο;
Θα του έλεγα πως χάνει μια τεράστια ευκαιρία να δει τον κόσμο από μια άλλη ματιά. Από τη ματιά ενός οραματιστή ή ακόμα κι ενός καλλιτέχνη. Θα επέμενα πως χάνει την ευκαιρία να περάσει σε μια άλλη πραγματικότητα που να του εξηγεί το πώς θα μπορούσε να είναι ο κόσμος ή το πώς πράγματι είναι. Εξ’ ίσου σημαντικά και τα δύο. Θα επέμενα πως και οι κόσμοι των καλλιτεχνών αλλά κι εκείνοι των οραματιστών είναι άπειροι, αφού είναι βγαλμένοι από το πνεύμα του καθενός ξεχωριστά, από την ιδέα και τις προθέσεις του. Η πρόταση κάθε συγγραφέα είναι μια τρομερή ανακάλυψη κι ακόμα μία αποκάλυψη, άλλωστε ο κόσμος του καθενός από εμάς, είναι οι αισθήσεις κι οι απόψεις μας για τα απλά καθημερινά μας πράγματα.
4. Πείτε μας λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο.
Αφηγείται την ιστορία μιας κοπέλας που παντρεύτηκε με προξενιό και τρία χρόνια αργότερα κατηγορείται και καταδικάζεται σε θάνατο για τη δολοφονία του άντρας της και της τρίχρονης κόρης της. Έξι μέρες πριν την εκτέλεσή της τής παίρνει συνέντευξη μια δημοσιογράφος και ένας δικηγόρος. Υποπτεύονται πως υπάρχει μια πλάγια ιστορία που αν αποδειχθεί αληθινή η Ιουλίτσα μπορεί να είναι αθώα. Από το σημείο αυτό και μετά ξεκινά ένας αγώνας δρόμου να προλάβουν τις ημερομηνίες ώστε να αποδείξουν την αθωότητα της. Η αλήθεια όμως δεν είχε φανερώσει την τελική της όψη…
Για όσους αποφασίσουν να το διαβάσουν Θα έλεγα ότι πρόκειται ένα ψυχογραφικό μυθιστόρημα κοινωνικού χαρακτήρα, που με την εξέλιξη της υπόθεσης, αποκτά την αγωνία της αναζήτησης της αλήθειας μέσα από τις αποκαλύψεις των νέων κάθε φορά δεδομένων και ανατροπών. Η Ιουλία είναι ένοχη ή όχι; Πριν την απάντηση αυτού του ερωτήματος όμως, τίθενται πολλά περισσότερα, που αφορούν τη πολυπλοκότητα της αλήθειας, τον ρόλο της ελπίδας στη ζωή μας, τον έρωτα, την απιστία, τον εγωισμό, την σχέση της πίστης/πεποίθησης με τη γνώση κ.ά.
5. Με ποιον συγγραφέα θα θέλατε να δειπνήσετε σε ένα φανταστικό κόσμο;
Με τον Καμύ. Θα ήθελα να δω τον κόσμο μέσα από τη δική του σκοπιά.
6. Πόσο δύσκολο ήταν το εγχείρημα να αναβιώσετε μέσα από το τελευταίο σας βιβλίο μια εποχή εβδομήντα χρόνων πίσω με τα τοπικά ιδιώματα που υπήρχαν και να περιγραφούν με δεξιοτεχνία τα ήθη κι έθιμα της εποχής;
Χρειάστηκαν ώρες και κόπος ώστε να βρεθούν οι ανάλογες πληροφορίες. Μπορεί για μία μόνο πληροφορία π.χ. πως γινόταν η μετακίνηση το 1950 από τη Φαρκαδόνα στα τριγύρω βουνά ή πώς λεγόταν και πού υπήρχαν τα καφενεία (οδούς, συνοικίες), τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια, οι κινηματογράφοι σε κάθε πόλη της εποχής όπου έζησαν οι ήρωες και τόσες άλλες μικρές λεπτομέρειες, πολύτιμες όλες. Και αυτό είναι το πρώτο μέρος της δουλειάς γιατί όπως καταλαβαίνετε δεν φτάνει να υπάρξει η πληροφορία και μόνο, πρέπει να διασταυρωθεί ώστε να είναι αξιόπιστη… Για όσα αφορούν τη γλώσσα και τους ιδιωματισμούς, δεν μπορώ να πω ότι δυσκολεύτηκα, πέρα από την ανακάλυψη κάποιων συγκεκριμένων λέξεων που μου ήταν άγνωστες. Ο βασικός κορμός των κειμένων στην πλειοψηφία τους γράφτηκε μια κι έξω, με ελάχιστες διορθώσεις. Η συγγραφή τους ήταν άλλωστε, κάτι που πραγματικά απόλαυσα.
7. Διαβάζετε τις κριτικές των βιβλίων σας; Υπήρξε κάποια που σας επηρέασε είτε θετικά είτε αρνητικά;
Πρέπει να πω ότι στάθηκα τυχερός. Έχουν γραφτεί μονάχα καλές κριτικές και αυτό μου δίνει το δικαίωμα να ελπίζω πως κάτι καλό συμβαίνει κι αυτό έχει να κάνει ίσως τόσο με τον τρόπο γραφής, όσο και με την συμφωνία του αναγνώστη σε όσα λέγονται αλλά και σε όσα εννοούνται από τα στόματα των πρωταγωνιστών. Το αναγνωστικό κοινό αγκάλιασε το έργο, το εξέλαβε ως κάτι το διαφορετικό, τολμώ να πω, ως κάποιο απόλυτα ειλικρινές, άλλωστε αυτός ήταν σκοπός μου. Να μπορέσω να αποτυπώσω μια πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που να μοιάζει με τη ζωή, που δεν είναι πάντα αρεστή, γι’ αυτό άλλωστε κάποιες περιγραφές. Δράσεις ή αντιδράσεις των ηρώων, αρχικά ξενίζουν, δημιουργούν ανάμεικτα συναισθήματα, κάποτε συγκινούν, όλες όμως γίνονται αποδεκτές, καθόσον σχετίζονται με την αλήθεια των ηρώων κι όχι αναγκαστικά με τη θέληση των αναγνωστών ή του συγγραφέα.
8. Με ποιο τρόπο μπορούν να επικοινωνήσουν οι αναγνώστες μαζί σας;
Μπορούν διαδικτυακά, μέσω του Facebook γράφοντας το όνομά του στη πλήρη του μορφή Γιώργος Σ. Πολίτης στη συγγραφική μου σελίδα @politisgeo και στο Mail: geopolitis10@gmail.com
9. Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Θα ήθελα να ήμουν κάποιος που να μπορεί να μην στεναχωριέται με το παραμικρό, να μην αγχώνεται και να μπορεί να κάνει πράξη εκείνα που λέει. Θα ήθελα να μπορώ να ζω σκεφτόμενος μόνο θετικά. Δεν ξέρω αν έχει υπάρξει τέτοιος ήρωας, μα αν κάποτε υπήρξε θα ήταν μάλλον εκτός της φύσης μας και σίγουρα εκτός πραγματικότητας… Δεν ξέρω ποιος μπορεί να ήταν…
10. Ποιο θα είναι το επόμενό σας συγγραφικό βήμα;
Έχω ήδη δώσει στον εκδοτικό τμήμα του Ψυχογιού (και με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζομαι για τον τρόπο που με δέχτηκαν στην οικογένειά τους) το επόμενο έργο. Έχει ήδη προγραμματιστεί για τον Μάρτιο του 2021. Ήδη τώρα που μιλάμε επεξεργάζομαι ένα επόμενο…
+1. Μια συμβουλή/ευχή για τους αναγνώστες μας.
Να ζουν την κάθε μέρα, να μην περιμένουν την επόμενη αργία να διασκεδάσουν. Κάθε μέρα είναι πολύτιμη, να κάνουν κάτι που τους ευχαριστεί αφήνοντας τις γνώμες των άλλων, στους άλλους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου