10 + 1 ερωτήσεις με την Μαρία Τσακίρη

1. Η συγγραφή σας άλλαξε τη ζωή και τη καθημερινότητά σας και αν ναι με ποιο τρόπο;

Δεν μπορώ να πω ότι άλλαξε κάτι στην καθημερινότητά μου και άρα στη ζωή μου. Κάνω αυτά ακριβώς που έκανα και πριν αποφασίσω να ανοίξω αυτό το όμορφο κεφάλαιο. Κάνω όμως κάτι που δεν έκανα παλαιότερα. Παρατηρώ αρκετή ώρα τα εξώφυλλα των βιβλίων στα βιβλιοπωλεία. Προσπαθώ κάθε φορά να καταλάβω την επιλογή τους και αν υπάρχει πάντα σχέση της θεματολογίας με την εικόνα που βλέπω. Ένα «παιχνίδι» καινούριο και πολύ ενδιαφέρον. Κατά τα άλλα η ζωή μου κυλά όπως πάντα. Ήρεμη θα την χαρακτήριζα.  

2. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο σας βιβλίο;

Με την ιδιότητα της δημοσιογράφου κάνω τα τελευταία δυο χρόνια συνεντεύξεις συγγραφέων στην ιστοσελίδα βιβλίου της Ιουλίας Ιωάννου Vivlio-life κι έτσι έχω γνωρίσει – έστω και διαδικτυακά - αρκετούς. Αυτό που σίγουρα μπορώ να πω είναι πως όσα βιβλία έπεσαν στα χέρια μου τελευταία με άγγιξαν. Οπότε αν άρχιζα να τους κατονομάζω θα χρειαζόμουν αρκετό χώρο. Πριν δέκα μέρες όμως ήρθε στα χέρια μου το βιβλίο «Οι γκαζόζες» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ωκεανός». Συγγραφέας ο Τούρκος Ερτζάν Κεσάλ, τον οποίο θαυμάζω και ως ηθοποιό. Έμαθα πως είναι και ποιητής. Και όχι μόνο. Είναι και γιατρός και σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Το βιβλίο του είναι ένα βιβλίο που σε κάνει να το αγαπήσεις για ένα λόγο: Γιατί είναι πολύ, μα πάρα πολύ απλά γραμμένο. Δεν υπάρχει κανένα λογοτεχνικό φτιασίδι στις σελίδες του καμία συγγραφική υπερβολή. Δε θέλει να εντυπωσιάσει με τη γραφή του. Είναι οι μνήμες του συγγραφέα από την εποχή που ασκούσε την ιατρική, αλλά και οι σκέψεις του σε μικρά καθημερινά ανθρώπινα προβλήματα. Με έκπληξη, μάλιστα, διάβασα στο κεφάλαιο «Οι λέξεις έχουν ψυχή» για την συγγραφέα Λεϊλά Νεϊζί η οποία κάνει λόγο για μια ιστορία που διάβασε στον Νίκο Καζαντζάκη. Και αυτό μ’ έκανε να αναζητήσω και άλλα του βιβλία. 

3. Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;

Δεν ξέρω αν έχει γραφτεί ένα ελληνικό βιβλίο με ήρωα κάποιο σκυλί (φλερτάρω πολύ με την ιδέα να γράψω εγώ ένα βιβλίο με … ουρά). Αν υπάρχει, λοιπόν, θα ήθελα να είμαι εκείνο το σκυλί. Όσοι με γνωρίζουν ξέρουν την αγάπη μου για τα σκυλιά οπότε φαντάζομαι θα με δικαιολογήσουν, γι αυτήν την απάντηση. Ίσως είμαι επηρεασμένη αυτή τη στιγμή από τις δεκάδες κακοποιήσεις ζώων. Ίσως αυτή η τελευταία ανάρτηση με τον εξ επαφής πυροβολισμό μιας σκυλίτσας μ’ έχει συγκλονίσει. Δεν ξέρω ίσως να θεωρώ αυτή τη συνέντευξη μια ευκαιρία να διαμαρτυρηθώ. Να ζητήσω την τιμωρία των ανθρώπων αυτών στην πράξη και όχι στα λόγια. Χορτάσαμε από λόγια. Βαρεθήκαμε να βλέπουμε ατιμώρητα εγκλήματα σε βάρος των ζώων. Ίσως να θέλω απλά να  ουρλιάξω και η κραυγή μου να φθάσει σε κάποιον που ετοιμάζεται να αφαιρέσει τη ζωή από ένα πλάσμα.

4. Πείτε μας λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο.

Ο «Θλιμμένος Σεπτέμβρης» είναι ένα μυθιστόρημα που βασίζεται στα πραγματικά γεγονότα της αιματηρής ομηρίας παιδιών σε σχολείο του Μπεσλάν της Βόρειας Οσετίας το 2004. Οι επινοημένοι ήρωές μου έζησαν δραματικές ώρες στα χέρια των τρομοκρατών. Κάποιοι κατάφεραν να σωθούν κάποιοι όχι. Όσοι επέζησαν εγκατέλειψαν την πόλη τους. Οι αναγνώστες θα συναντήσουν τον Αλέξανδρο, την Ελένα και τον Ιβάν δέκα χρόνια αργότερα όταν αποφασίζουν πως για να συνεχίσουν τη ζωή τους θα πρέπει να αναμετρηθούν με τις αναμνήσεις και το στοιχειωμένο σχολείο. Ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία μου ασχολείται με το εμπόριο ανθρώπων, καθώς η Ελένα θα μπει σε μία μυστική αστυνομική ομάδα που βρίσκεται στα ίχνη ενός μεγάλου κυκλώματος εμπορίας παιδιών.

5. Ποιον τίτλο θα βάζατε στην εποχή που ζούμε;

Η εποχή της αμφισβήτησης και της ανασφάλειας.

6. Πως αντιμετωπίζετε την κριτική, είτε θετική είτε αρνητική; Σας επηρεάζει καθόλου;

Όταν οι εκδόσεις «Ψυχογιός» αποφάσισαν να εκδώσουν το πρώτο μου βιβλίο «Ιφιγένεια – Ο κύκλος της σιωπής», ήμουν ανυποψίαστη για το τι θα ακολουθήσει. Σ’ ελάχιστες μέρες μου έστειλαν την πρώτη κριτική για το βιβλίο. Τότε μόνο αντιλήφθηκα πως θα κριθώ. Και μάλιστα ήμουν βέβαιη πως θα κριθώ αυστηρά, επειδή επέλεξα να το γράψω με πολύ σκληρό τρόπο. Πριν ανοίξω τον φάκελο με την κριτική πήρα πρώτα μια βαθιά ανάσα και μετά πάτησα το «κλικ». Ήταν μια πολύ καλή κριτική οπότε θεώρησα πως αυτό που ήθελα να περάσω με το βιβλίο μου πέρασε στον κόσμο. Βεβαίως είχα και την κριτική των αναγνωστών. Πρέπει να πω ότι η Ιφιγένεια δίχασε. Ήταν πολλοί εκείνοι που είπαν πως δεν άντεξαν να διαβάσουν την αληθινή της ιστορία. Αλλά οι ίδιοι οι αναγνώστες έκαναν το «θαύμα» τους. Μπήκαν στη διαδικασία να εξηγήσουν μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα τους λόγους που πρέπει να διαβάσει κανείς – κυρίως οι μάνες -  μια πραγματική ιστορία κακοποίησης παιδιού από τον πατέρα. Το σίγουρο είναι πως δεν μ΄ επηρέασαν τα αρνητικά σχόλια. Ούτε στο ελάχιστο! Αντίθετα λειτούργησαν θετικά στην πορεία του βιβλίου και μάλιστα έκανε πολλούς από αυτούς να αναζητήσουν και τον «Θλιμμένο Σεπτέμβρη».

7. Τι σημαίνει λογοτεχνική επιτυχία για εσάς;

Λογοτεχνική επιτυχία για άλλους είναι οι πολλές ανατυπώσεις, για άλλους οι διθυραμβικές κριτικές και για άλλους η μεγάλη αναγνωρισιμότητα. Για μένα λογοτεχνική επιτυχία είναι όταν μου γράφουν για να μου πουν πως διάβασαν τα δυο πρώτα μου βιβλία σε ένα ή δυο μερόνυχτα. 

8. Ποια είναι η πηγή έμπνευσή σας και ποιο είναι το αγαπημένο σας μέρος για να συγγράψετε ένα βιβλίο σας;

Έχω την τύχη να ζω με την οικογένειά μου σ’ έναν οικισμό, δίπλα στη θάλασσα. Ακούω κόκκορες το πρωί, τη θάλασσα που φθάνει μέχρι την αυλή όταν είναι φουρτουνιασμένη, τους δεκάδες καταπράσινους παπαγάλους που επέλεξαν την περιοχή μας για να ζήσουν και να την ομορφύνουν. Αυτό όπως καταλαβαίνετε από μόνο του αποτελεί σπουδαία πηγή έμπνευσης. Η οποία γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα όταν στο κάδρο μπαίνει η Τζίλντα. Είναι η σκυλίτσα μου, που όταν γράφω πρέπει να με ακουμπάει οπωσδήποτε. Αυτή και αν είναι πηγή έμπνευσης…

9. Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει; 

Νομίζω πως είναι δυο συμβουλές της αδερφικής μου φίλης Νατάσας Μποζίνη. Πρώτη: το βιβλίο δεν είναι ρεπορτάζ. Δεύτερη: να κάνω οικονομία στα κόμματα και να χρησιμοποιώ περισσότερες τελείες. Με την πρώτη συμβουλή έχω «θέμα» ακόμη – άλλωστε φαίνεται στο γράψιμό μου. Η δεύτερη μ’ έχει διευκολύνει πάρα πολύ, φαντάζομαι και τους αναγνώστες.

10. Ποιο θα είναι το επόμενό σας συγγραφικό βήμα;

Έχω ολοκληρώσει μια αληθινή ιστορία που θεωρώ χρέος μου να κάνω τα πάντα ώστε να εκδοθεί. Όχι μόνο γιατί είναι αληθινή αλλά για τα αντιρατσιστικά μηνύματα που υπάρχουν σ’ αυτήν. Πρωταγωνιστές μου τα μέλη μιας οικογένειας που αποφάσισαν να αναζητήσουν καλύτερη τύχη στη χώρα μας και κατάφεραν πολλά.

+1. Μια συμβουλή/ευχή για τους αναγνώστες μας.

+1  Tο ελληνικό αναγνωστικό κοινό αγγίζει το ισχνό ποσοστό του 8%. Εύχομαι αυτό το ποσοστό να αλλάξει. Θα συμβούλευα τους γονείς να περιορίσουν τα κινητά και τα τάμπλετ από τα χέρια των παιδιών τους και να στρέψουν την προσοχή τους σε βιβλία.