Κατά την συγγραφική μου διαδρομή, έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με ιστορικά θέματα και κυρίως σε σχέση με την Ελλάδα. Υπάρχει ένα αρκετά σημαντικό απόθεμα, πέρα από αυτά , τα οποία έχουν εκδοθεί και άποψή μου είναι πως η Ιστορία διδάσκεται πρόσφορα μέσα από την μυθιστορηματική αφήγηση, σε αντίθεση με τους προδιαγεγραμμένους κανόνες, οι οποίοι αναλώνονται σε ιδιαίτερα κατατοπιστικές λεπτομέρειες και αριθμούς, οι οποίοι κατά κανόνα δεν μπορούν να συγκρατηθούν παρά μόνο από τους ειδικούς. Για τους μη μελετητές, ερευνητές και καθηγητές, πιστεύω πως είναι πιο εύκολο να απομνημονεύσουν γεγονότα, τα οποία δεν είναι εύκολο να μείνουν στο μυαλό, κάτω από τις συνθήκες που προανέφερα. Μετά από δύο μυθιστορήματά μου αυτού του είδους, τα οποία μιλούσαν για την μικρασιατική καταστροφή, εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Λιβάνη, αυτό το βιβλίο μου, με τον τίτλο «Οι Ύστερες Ημέρες της Πόλης», το οποίο εξιστορεί απλά και κατανοητά το τελευταίο χρονικό διάστημα πριν την πτώση της Βασιλεύουσας, καθώς και την τελική πτώση και άλωση, μέσα από τον έρωτα δύο νέων ανθρώπων, οι οποίοι, δίπλα στον τελευταίο Παλαιολόγο, αγωνίζονται για την αποφυγή του μοιραίου.
2. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο σας βιβλίο;
Πώς θα μπορούσα μέσα σε ένα όνομα και έναν τίτλο, να επιλέξω και να κατονομάσω; Υπάρχουν πολλοί, δικοί μας και ξένοι συγγραφείς, οι οποίοι έχουν αποσπάσει την αγάπη μου και με έχουν συγκινήσει πολλά από τα βιβλία τους. Για την ιστορία και μόνο θα αναφέρω Ντοστογιέφσκυ, Καραγάτση, Χρηστομάνο, Ουγκώ, Καζαντζάκη, Τολστόϊ, Μπαλζάκ, Σταντάλ… Κι ύστερα, υπάρχουν τόσες τεχνοτροπίες και τρόποι έκφρασης μεταξύ των συγγραφέων, και ιδιαίτερα στις εποχές μας, που δεν προλαβαίνεις να κρίνεις και αυτούς και το έργο τους σε βάθος.
3. Τι θα λέγατε σε ένα νέο άνθρωπο που δεν έχει διαβάσει ποτέ κάποιο λογοτεχνικό βιβλίο;
Δυστυχώς, η πλειονότητα των ανθρώπων δεν έχει διαβάσει. Θα έπρεπε να είχα την ευκαιρία να κάνω διάλεξη επί αυτού, αρκούμαι όμως στο να υπογραμμίσω πως όσοι δεν έχουν διαβάσει, οποιουδήποτε είδους βιβλίου, παραμένουν δυστυχείς χωρίς να το γνωρίζουν, γιατί δεν ένιωσαν ποτέ την μαγεία της ανάγνωσης που φέρνει την γνώση στο μυαλό και την τέρψη στις ψυχές.
4. Πείτε μας λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο.
Το βιβλίο αυτό, « Οι Ύστερες Ημέρες της Πόλης», διαπραγματεύεται την αγωνία των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης, καθώς ο Μωάμεθ ο Πολιορκητής ζητεί από τον τελευταίο Παλαιολόγο «γην και ύδωρ». Μέσα από την ύστατη προσπάθεια, ώστε η συρρικνωμένη Ελλάδα να μπορέσει να επιβιώσει στα δύο άκρα της, την Πόλη και τον Μυστρά, ο αναγνώστης συμμετέχει στην αφήγηση των γεγονότων, τα οποία διαδραματίζονται μέσα και έξω από την Νέα Ρώμη, ενώ μέσα από τα γεγονότα αυτά, ξυπνούν θύμησες που καταγράφουν σε ιστορικό βάθος τις απερίσκεπτες κινήσεις των Βυζαντινών, και κυρίως Αυτοκρατόρων και Εκκλησίας, ώστε το έθνος να οδηγηθεί μοιραία στην ακραία κατάσταση της «αυτοχειρίας». Η όλη περιγραφή των συμβαινόντων, ξετυλίγεται γύρω από υπαρκτά και μυθογραφικά πρόσωπα, όπου τις πρώτες θέσεις κρατούν ο Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος, ο Γεώργιος Σφραντζής, ο Λουκάς Νοταράς, ο Πάπας και ο Πατριάρχης, ο Γεννάδιος Σχολάριος, και από την πλευρά της μυθιστορίας κάποιες οικογένειες αξιωματούχων που πιστά υπηρετούν την Αυτοκρατορία, μία Ηγουμένη, η οποία θυσιάζεται για να διασώσει και περιθάλψει τους υπερασπιστές των τειχών και μεταξύ άλλων, δύο νέοι η Θεοφανώ και ο Αλέξιος, γόνοι αριστοκρατών του Παλατιού που, καθένας από το μετερίζι του, θυσιάζονται για την σωτηρία του τόπου και του Τελευταίου Αυτοκράτορα.
5. Ποιο από τα βιβλία που έχετε γράψει σας έχει σημαδέψει και γιατί;
Τα γεγονότα και τα συναισθήματα, είναι αυτά, τα οποία με σημαδεύουν. Όλα τα βιβλία μου τα αγαπώ, και αυτοί που έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να μιλήσουν γι’ αυτά και να τα ξεχωρίσουν, ή να τα απορρίψουν, είναι οι κριτικοί και οι αναγνώστες.
6. Θα θέλατε κάποιο από τα βιβλία σας να γινόταν κινηματογραφική ταινία και αν ναι ποιο θα ήταν αυτό;
Γενικότερα, τα ιστορικά μυθιστορήματά μου, πιστεύω πως μπορούν να αποτελέσουν έναυσμα για κινηματογραφικές ταινίες. Χωρίς, βέβαια, να αποκλείω και κάποια από τα υπόλοιπα, κοινωνικής υφής. Σαν σκηνοθέτης και εγώ, βρίσκω πολλά σημεία τους, τα οποία θα έδιναν την επιθυμία και θα ενέπνεαν κάποιους σκηνοθέτες του κινηματογράφου, ή της τηλεόρασης, να ασχοληθούν με αυτά.
7. Τι σημαίνει λογοτεχνική επιτυχία για εσάς;
Θα ήθελα να αποφύγω μία τέτοια ερώτηση, και αυτό γιατί πιστεύω πως κάθε λογοτέχνης, οφείλει εσαεί να καλλιεργεί τον λόγο, χωρίς βλέψεις σε κοτίνους, οι οποίοι, ενδεχομένως και θα του δημιουργούσαν επάρσεις και εφησυχασμούς. Άλλωστε, προσωπικά, γράφω γιατί το γεγονός αυτό με εκφράζει, γιατί έχω πολλά που κρύβονται μέσα μου σαν εικόνες και δράσεις, σαν συναισθήματα και σκέψεις, και αγωνιώ να τα εκφράσω. Οι κόσμοι που επωάζονται στην φαντασία μου, έχουν ανάγκη να δουν το φως της δράσης μέσα από την γραφή, και ενδεχομένως, αφού και εσείς το αναφέρατε, του θεάτρου, του κινηματογράφου, ή της τηλεόρασης.
8. Ποια είναι η πηγή έμπνευσή σας και ποιο είναι το αγαπημένο σας μέρος για να συγγράψετε ένα βιβλίο σας;
Τα βιώματά μου, τα συναισθήματά μου, οι γνώσεις μου, όποιες και όσες είναι αυτές, η καθημερινότητα και η αιωνιότητα, το επίγειο και το επέκεινα, η Ιστορία, η Πολιτική, οι θρησκείες του κόσμου, η φιλοσοφία, οι επιστήμες, η ζωή έτσι όπως πάλλεται, συντίθεται και αποσυντίθεται, η γνώση, ο Άνθρωπος, είναι ορισμένες καταστάσεις, οι οποίες εμπνέουν τα έργα μου. Στο να γράφω, δεν έχω ιδιαίτερες τοποθεσίες και μπορώ να γράφω πάντα αν υπάρχουν ένα τραπέζι, χαρτί, μολύβι, ή κομπιούτερ. Ωστόσο, δεν αρνούμαι ότι προτιμώ το γραφείο μου, πίσω από ένα τεράστιο υαλοπίνακα, ο οποίος πέφτει πάνω στη θάλασσα και μου προσφέρει ηρεμία στο αντίκρισμά της.
9. Ποιο θα είναι το επόμενό σας συγγραφικό βήμα;
Ανάμεσα στα ιστορικά μου μυθιστορήματα, τα οποία και δεν έχουν εκδοθεί ακόμη, θα ήθελα να αναφέρω τα «Έρωτες στο Βουθρωτό», «Έρωτες και πάθη κάτω από τον Λέοντα της Βενετιάς» και «Ματωμένη Θάλασσα», που αντίστοιχα διαπραγματεύονται μία περιπέτεια στην αρχαία αποικία των Ελλήνων στο Βουθρωτό, στην ενετοκρατία στην Κρήτη και συγκεκριμένα στον Χάνδακα, και την γενοκτονία των Ποντίων. Φυσικά, η σκέψη δουλεύει και για το επόμενο, όπως και για επόμενα στον ευρύτερο λογοτεχνικό χώρο.
10. Μια συμβουλή/ευχή για τους αναγνώστες μας.
Να διαβάζουν. Το διάβασμα ανοίγει τους πνευματικούς μας ορίζοντες, ευρύνει τις γνώσεις μας, μας μεταφέρει σε πολλούς τρόπους ζωής, μέσα από τους οποίους δημιουργούμε πρότυπα, διαμορφώνουμε χαρακτήρες, ακόμη και μαθαίνουμε να μιλάμε σωστά και κυρίως την γλώσσα μας, η οποία δυστυχώς ευτελίσεται και εκφυλίσεται τις έσχατες αυτές ημέρες μας, ενώ οι Έλληνες δεν μαθαίνουμε να αγαπάμε τη λογοτεχνία και γενικότερα το βιβλίο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου