Είναι ντροπή να μην ξέρεις το όνομα του πατέρα σου… Είναι ντροπή η μάνα σου να μένει αστεφάνωτη… Είναι ντροπή να είσαι η κόρη του εχθρού… Η Λένη είναι το κορίτσι της ντροπής.
Ο πόλεμος έχει τελειώσει και οι Έλληνες προσπαθούν να ξεχάσουν τη γερμανική Κατοχή. Η Λένη, όμως, με τα γαλανά της μάτια και τα ξανθά της μαλλιά, τους εμποδίζει. Προσβάλλει με την ύπαρξή της τα χρηστά ήθη της εποχής. Απέναντι σε μια πατρίδα που δεν την αποδέχεται, θα αναζητήσει ένα καλύτερο μέλλον στο Μόναχο. Εκεί θα γνωρίσει τον Γιόχαν, που προσπαθεί να αποτινάξει το στίγμα που του κληροδότησε ο πατέρας του.
Η Λένη θέλει να βρει τις ρίζες της, ο Γιόχαν θέλει να κάψει τις δικές του. Όλοι γνωρίζουν, μα κανείς δε μιλάει. Στα πρόσωπά τους οι άλλοι βλέπουν τον εχθρό. Είναι όμως στ’ αλήθεια εχθρός το παιδί του εχθρού;
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, βασισμένο στις αληθινές ιστορίες των παιδιών που έζησαν τα λάθη της Ιστορίας και πλήρωσαν τις αμαρτίες των γονιών τους.
Το κορίτσι της ντροπής είναι ένα ψυχογράφημα της κοινωνίας της κατοχικής Ελλάδας και μια κατάθεση ιστορίας άγνωστη στους πολλούς. Τα παιδιά της ντροπής είναι τα παιδιά που γεννήθηκαν από πατέρα στρατιώτη του Γ’ Ράιχ και μητέρα Ελληνίδα, είτε από έρωτα, είτε από βιασμό, είτε λόγω συνάψεων σχέσεων επιβίωσης. Αν τύχαινε να έχουν και τα χρώματα του εχθρού (ξανθά μαλλιά, γαλανά μάτια) το μίσος ξεχείλιζε για το παρασπόρι. Ένα τέτοιο παιδί είναι και η Λένη, που γεννήθηκε από τη Βιολέτα και τον Γκουστάφ με καταγάλανα μάτια και ξανθά μαλλιά, σε μια κοινωνία προκατειλημμένη και σκληρή απέναντι στο διαφορετικό. Για τη γειτονιά, η Λένη ήταν το σπέρμα του διαβόλου και η Βιολέτα η σκύλα του Χίτλερ. Οι περιγραφές της ζωής που ζει η μικρή Λένη από τη στιγμή που έρχεται σ’ ένα κόσμο που δεν την αποδέχεται είναι σκληρές, όπως σκληρό είναι και όλο το βιβλίο καταγράφοντας αλήθειες που πονάνε.
Στον αντίποδα των παιδιών της ντροπής, υπήρξαν τα παιδιά των αξιωματικών του Τρίτου Ράιχ, γαλουχημένα με άρρωστα ιδεώδη και ζώντας μια άνετη ζωή που από τη μια στιγμή στην άλλη μετατρέπεται σε εφιάλτη. Μετά τον όλεθρο, έρχονται αντιμέτωποι με την ιστορική αλήθεια, μαθαίνοντας τα φρικτά εγκλήματα που έγιναν. Ένα από αυτά τα παιδιά είναι ο Γιόχαν, το παιδί ενός ανώτερου Θεού που, αδυνατώντας μετά την αποκάλυψη της αλήθειας να αντέξει το βάρος των πράξεων του πατέρα του, αρνείται καταγωγή και πατρίδα. Τα εγκλήματα του πατέρα του δηλητηριάζουν τη ζωή του και νιώθει το παιδί ενός τέρατος.
Η Λένη και ο Γιόχαν, μια νόθα της Βέρμαχτ και ο γιος ενός αξιωματικού των Ναζί, θα γνωριστούν και θα αγαπηθούν, κρατώντας τα σκοτάδια της ψυχής τους κλειστά για πολλά χρόνια, αλλά όταν έρχεται το τέλος είναι λυτρωτικό, είναι γεμάτο αγάπη, συγχώρεση και ελπίδα!
Ανατρέχοντας στο πρόσφατο παρελθόν, η Σοφία Βόικου ξετυλίγει το κουβάρι της Ιστορίας μέσα από τις ιστορίες ανθρώπων που στιγματίστηκαν και που κληροδότησαν τις αμαρτίες τους στα παιδιά τους που μην έχοντας άλλη επιλογή, έπρεπε να ζήσουν με το βάρος αυτό, να παλέψουν, να αγωνιστούν, να διεκδικήσουν την αλήθεια της ζωής τους. Μια ιστορία γραμμένη με ρεαλισμό, ένταση, με μια γραφή δυναμική, ζωντανή, που κάνει τους ήρωές της ν' αποκτούν υπόσταση, να αναπνέουν, και σαν ένα παραμύθι, μας αφήνει με μια γλυκόπικρη γεύση στο τέλος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου