10 + 1 ερωτήσεις με την Αλεξία Νικολοπούλου

1. Η λογοτεχνία σας άλλαξε τη ζωή και τη καθημερινότητά σας και αν ναι με ποιο τρόπο;

Καταρχήν η λογοτεχνία ως συγγραφή μου έδωσε την ευκαιρία να αποδώσω στο χαρτί συναισθήματα μα και αλήθειες. Επειδή το βιβλίο μου είναι ιδιαίτερο, εμπεριέχει την σκληρή πραγματικότητα της φυλακής, δεν σας κρύβω ότι ήμουν αρκετά φορτισμένη, γιατί έπρεπε οι λέξεις να αποτυπώσουν όσα βιώνουν αυτές οι γυναίκες. Από τη στιγμή που το βιβλίο κυκλοφόρησε, μια άλλη φόρτιση συναισθηματική, αυτή τη φορά ευχάριστη, ήρθε να με αγκαλιάσει. Αυτό οφείλεται στην μέχρι τώρα αγάπη του κόσμου που τη νιώθω κάθε φορά που μου μιλούν για το βιβλίο και το πόσο τους έχει αγγίξει. 

2. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο σας βιβλίο;

Η Αγκάθα Κρίστι μακράν. Πώς να ξεχωρίσω ένα βιβλίο της; Όσα έχω διαβάσει από εκείνην με κάνουν να ανατριχιάζω. Λατρεύω τη γραφή της. Πάντως το «Έγκλημα στο Οριάντ Εξπρές» ήταν εκείνο που θυμάμαι ότι το είχα διαβάσει απνευστί.

3. Ποιο ήταν το έναυσμα για τη συγγραφή του συγκεκριμένου μυθιστορήματος;

Σαν δημοσιογράφος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης βρισκόμουν αρκετά συχνά στην περιοχή του Κορυδαλλού. Κάθε φορά που περνούσα έξω από τις γυναικείες φυλακές ένιωθα ένα σφίξιμο στην καρδιά μου. Σαν μητέρα σκεφτόμουν πόσες γυναίκες – μητέρες βρίσκονταν εκεί και πώς αντιμετώπιζαν όχι μονάχα την έλλειψη της ελευθερίας τους μα πολύ περισσότερο πώς αντιμετώπιζαν την έλλειψη του παιδιού τους. Με την περαιτέρω έρευνά μου έμαθα ότι υπήρχαν μωρομάνες που είχαν το παιδί τους μαζί. Υπήρχαν μωρά που τα πρώτα τους βήματα τα έκαναν μέσα στη φυλακή. Και μετά, όταν συμπλήρωναν το 3ο έτος της ηλικίας τους, το έπαιρναν από τη μητέρα τους και το έδιναν σε εκείνον που είχε την κηδεμονία. Αντιλαμβάνεστε το τι ψυχικά τραύματα δημιουργούνται εκατέρωθεν. Μου έγινε σχεδόν εμμονή να μάθω για εκείνες, από το πώς περνούν έως και τις πιο μύχιες σκέψεις τους, όσο αυτό είναι δυνατόν να το ανακαλύψει κάποιος για κάποιον άνθρωπο βέβαια.

4. Πείτε μας λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο.

Η βάση του είναι η συντριβή των δεδομένων που έχει κάποιος. Έξω από τη φυλακή έχουμε την ευλογία της επιλογής. Επιλογή για το πώς θα εκμεταλλευτούμε τον χρόνο μας, επιλογή για το ποιους ανθρώπους θα έχουμε δίπλα μας, επιλογή από τα πιο μεγάλα και σπουδαία μέχρι τα πιο ασήμαντα. Εκεί δεν υπάρχει αυτό, που θεωρώ ότι είναι το πιο πολύτιμο που χάνουν όσοι μπαίνουν στη φυλακή. Ειδικά για τις γυναίκες φυλακισμένες το 90% βρίσκονται εκεί από έρωτα. Από μια παραπλάνηση από κάποιον που ερωτεύτηκαν παράφορα ή ακόμα και τα εγκλήματα πάθους που συχνά πυκνά ακούμε από τα ΜΜΕ. Η Μαντάμ, που είναι και ο τίτλος του βιβλίου μου, είναι ένας άνθρωπος που για διαφορετικούς λόγους βρέθηκε στη φυλακή. Είναι μια γυναίκα – φύλακας άγγελος για κάθε νεοεισερχόμενη, μα είναι και μια γυναίκα που κουβαλά ένα ασύλληπτο μυστικό μέσα της που αν και της τρώει την ψυχή της εκείνη παραμένει βράχος για κάθε γυναίκα φυλακισμένη που την χρειάζεται.

5. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το εξώφυλλο σε ένα βιβλίο;

Μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Κάθε εικόνα μέσα της κρύβει ολόκληρα μυστικά. Δεν διαφέρει ένα εξώφυλλο βιβλίου. Ο αναγνώστης πρέπει να έχει την ευκαιρία πίσω από αυτή την εικόνα να ψυχανεμιστεί σε τι ταξίδι θα μπει διαβάζοντάς το.  

6. Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;

Αυτό τον καιρό διαβάζω ένα βιβλίο του Mohsin Xamid, Ψυχή και Φλόγα. Είναι ένα μυθιστόρημα με θέμα την αγάπη, το πάθος και την εκδίκηση. Πραγματικά με έχει συγκλονίσει και απολαμβάνω το ταξίδι στις σελίδες του.

7. Τι σημαίνει λογοτεχνική επιτυχία για εσάς;

Αγάπη. Η μεγαλύτερη επιτυχία ενός συγγραφέα βρίσκεται στην αγάπη του κόσμου. Κατά πόσο θα αγαπήσει ο κόσμος εκείνον μα και τους χάρτινους ήρωές του!

8. Ποια είναι η εικόνα που έχετε για την απόλυτη ευτυχία;

Θα μοιραστώ μαζί σας μια εικόνα που έχω για όταν θα γεράσω. Ένα μέρος όπου θα μπορώ να βρίσκομαι στη μεγάλη μου αγάπη, τη θάλασσα και γύρω μου να έχω την κόρη μου και τα εγγόνια μου που θα γεμίζουν με την παρουσία τους αυτή την εικόνα. Και σαν μουσικό χαλί οι φωνούλες τους να με φωνάζουν γιαγιά! 

9. Ποιον τίτλο θα βάζατε στην εποχή που ζούμε;

Αβεβαιότητα. 

10. Ποιο θα είναι το επόμενό σας συγγραφικό βήμα;

Η συνέχεια της Μαντάμ. Όπου θα δούμε και άλλες συγκλονιστικές ιστορίες, μα θα μάθουμε και τι γίνεται στη ζωή έξω από τα κάγκελα. Όταν πια αποκτούν αυτό που τόσο πολύ επιθυμούν οι γυναίκες όντας φυλακισμένες. Την ελευθερία τους. 

+1. Μια συμβουλή/ευχή για τους αναγνώστες μας.

Να ακολουθούν τα όνειρά τους. Και να μην το βάζουν κάτω από οποιαδήποτε αντιξοότητα αντιμετωπίσουν.  Και αγάπη. Σε όλο της το μεγαλείο. Αγάπη για τον εαυτό τους, αγάπη για τους γύρω μας. Μήπως έτσι καταφέρουμε και αλλάξουμε τον κόσμο μας κόντρα σε οποιοδήποτε μαύρο σχέδιο. Εύχομαι οι επόμενες γενιές να ζήσουν σε έναν τέτοιο ιδεατό κόσμο!