1. Σε ποια ηλικία αρχίσατε να γράφετε; Πότε και πού δημοσιεύτηκε το πρώτο σας κείμενο;
Θυμάμαι πάντα τον εαυτό μου να γράφει… ήταν ο δικός μου τρόπος έκφρασης. Ήταν όμως πάντα κείμενα εξ αρχής προορισμένα για να μείνουν στο συρτάρι. Το πρώτο μου λογοτεχνικό κείμενο που δημοσιεύτηκε (και όχι δημοσιογραφικό ή διαφημιστικό) ήταν το πρώτο μου μυθιστόρημα «Το κόκκινο σημάδι» από τις εκδόσεις Ψυχογιός, το 2008.
2. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο σας βιβλίο;
Πολλοί οι αγαπημένοι συγγραφείς και ακόμη περισσότερα τα αγαπημένα βιβλία. Πώς να ξεχωρίσω; Επειδή όμως δεν μου αρέσουν οι αναπάντητες ερωτήσεις, θα απαντήσω αυθόρμητα με τα πρώτα που θα μου έρθουν στο μυαλό… Συγγραφέας ο Βίκτωρ Ουγκό…. Βιβλίο «Άνθρωποι και ποντίκια» του Στάινμπεκ. Βέβαια, εάν αύριο μου κάνετε την ίδια ερώτηση, η απάντηση μπορεί να είναι τελείως διαφορετική.
3. Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας φόβος;
Ο ίδιος ο φόβος. Σε παραλύει σωματικά, ψυχικά και πνευματικά.
4. Πείτε μας λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο.
«Το κορίτσι της ντροπής» βασίζεται σ’ένα θέμα – ταμπού μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα σχεδόν σε όλη τη μεταπολεμική Ευρώπη: τα παιδιά της Βέρμαχτ. Τα παιδιά δηλαδή που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από πατέρα Γερμανό στρατιώτη και από μητέρα κατεχόμενης χώρας. Η Λένη, η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, είναι ένα τέτοιο παιδί και βιώνει το ρατσισμό μια ολόκληρης κοινωνίας χωρίς να ξέρει τον λόγο. Στον αντίποδα, ο άντρας της ο Γιόχαν, είναι ένας άνθρωπος που από «παιδί ενός ανώτερου Θεού» ως απόγονος αξιωματούχου Ες-Ες, μέσα σε μια μόλις νύχτα γίνεται το «παιδί του τέρατος». Και οι δύο καλούνται να πληρώσουν τις επιλογές των γονιών τους. Η Λένη θέλει να βρει τις ρίζες της, ο Γιόχαν θέλει να κόψει τις δικές του. Θα τα καταφέρουν; Το παιδί του εχθρού είναι άραγε εχθρός μας;
5. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το εξώφυλλο σε ένα βιβλίο;
Σίγουρα είναι σημαντικό γιατί αποτελεί την πρώτη επαφή με τον αναγνώστη. Είναι το πρώτο «κάλεσμα». Όμως μέχρι εκεί. Δεν σημαίνει πάντα πως το εξώφυλλο είναι ανάλογο του περιεχομένου του βιβλίου.
6. Θα θέλατε κάποιο από τα βιβλία σας να γινόταν κινηματογραφική ταινία και αν ναι ποιο θα ήταν αυτό;
Ναι, αρκεί η ταινία να σεβόταν το βιβλίο. Κι επειδή τα περισσότερα μου βιβλία διαδραματίζονται σε διαφορετικές εποχές και τόπους, θεωρώ πως η παραγωγή θα ήταν πολυδάπανη οπότε δεν το βλέπω κάτι τέτοιο να πραγματοποιείται. Εάν όμως γυριζόταν κάποιο από αυτά, στη μεγάλη οθόνη θα προτιμούσα να δω το «Πικρό Γλυκό Λεμόνι».
7. Τι σημαίνει λογοτεχνική επιτυχία για εσάς;
Ως συγγραφέας να μην κάνω εκπτώσεις σε αυτά που γράφω. Να μην βάζω φρένο στην έμπνευσή μου. Εάν υπάρχει έστω κι ένας αναγνώστης που έχει βρει κάτι που τον άγγιξε στα βιβλία μου, τότε αυτό ναι για μένα είναι λογοτεχνική επιτυχία.
8. Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα;
«Αύριο ξημερώνει μια νέα μέρα», της Σκάρλετ Ο’Χάρα από το «Όσα παίρνει ο άνεμος».
9. Με ποιον ήρωα βιβλίου σας έχετε ταυτιστεί περισσότερο;
Σε όλους υπάρχει μια μικρή δόση Σοφίας μέσα… να έχω ταυτιστεί; Μάλλον με την εγγονή Σοφία στους «Ψίθυρους του Βαρδάρη». Στα ίδια μέρη μεγαλώσαμε και κυκλοφορήσαμε.
10. Ποιο θα είναι το επόμενό σας συγγραφικό βήμα;
Δεν το γνωρίζω ακόμα, είμαι και λίγο προληπτική με αυτά, ποτέ δεν μιλάω για το επόμενο βιβλίο μου εάν δεν το ολοκληρώσω. Προς το παρόν, το μόνο που μπορώ να σας πω είναι πως είμαι στο στάδιο της έρευνας. Σκαλίζω αρχεία, διαβάζω, σχεδιάζω… δεν γράφω ακόμα…
+1. Μια συμβουλή/ευχή για τους αναγνώστες μας.
Θα δώσω και ευχή και συμβουλή. Ευχή: Υγεία, υγεία, υγεία. Σωματική, ψυχική και πνευματική. Συμβουλή: «Να κυνηγάτε τα όνειρά σας, όσο τρελά κι αν φαίνονται στους άλλους. Η ζωή χωρίς τρέλα είναι απίθανα βαρετή!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου