10 + 1 ερωτήσεις με την Τέσυ Μπάιλα

1. Ποιες διαφορές παρατηρείτε στον εαυτό σας, ως συγγραφέας, από το πρώτο σας βιβλίο το 2009 μέχρι σήμερα;

Για να πω την αλήθεια δεν ξέρω αν υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Ίσως αυτό να μπορούσε να το επισημάνει καλύτερα κάποιος ειδικός. Σίγουρα αυτό που έχει αλλάξει είναι η βεβαιότητα ότι θα καταφέρω να ολοκληρώσω το εγχείρημά μου. Κατά τα άλλα συνεχίζω πάντα να γράφω με τον ίδιο βασανιστικό τρόπο, διορθώνοντας συνεχώς το κείμενο, σβήνοντας και πετώντας υλικό  (στο τελευταίο βιβλίο πέταξα 84 σελίδες λίγο πριν το τελειώσω και έτσι μπόρεσα να συνεχίσω), διαβάζοντας πολύ. 

2. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο σας βιβλίο;

Υπάρχουν πολλοί αγαπημένοι συγγραφείς. Αγαπώ πάρα πολύ τον Καραγατση, τον Σαμαράκη για «ΤΟ ΛΑΘΟΣ» του, τον Ντοστογιέφσκι, τον Μπάνβιλ και πολλούς ακόμα και τα βιβλία όλων έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη δική μου αναγνωστική και συγγραφική διαμόρφωση. Σαφέστατα το βιβλίο όμως που μου άλλαξε τη σκέψη είναι τα ΑΝΟΙΧΤΑ ΧΑΡΤΙΑ του Οδυσσέα Ελύτη. Πρόκειται για έναν τόμο με δοκίμια του μεγάλου ποιητή, ένα είδος ποιητικής πρόζας, η πολλαπλή ανάγνωση του οποίου με οδήγησε σε συγκεκριμένα διαβάσματα την ύπαρξη των οποίων έως τότε αγνοούσα. 

3. Ποιο είναι το μότο ζωής σας;

Η φράση του Οδυσσέα Ελύτη: «Πιάσε το ‘’πρέπει” από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι».

4. Πείτε μας λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο.

Το μυθιστόρημα ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ ακολουθεί τα ιστορικά γεγονότα του τέλους του δέκατου ένατου και του εικοστού αιώνα και περιγράφει έναν άνθρωπο που βρίσκεται στη δίνη των εξελίξεων και περνάει όλη του τη ζωή αναζητώντας έναν τρόπο να εκφράσει την καλλιτεχνική του ανησυχία, σε μια εποχή κατά την οποία η τέχνη μοιάζει να μην έχει καμιά απολύτως αξία.

Ο ήρωας αυτού του βιβλίου γεννιέται πάνω σε ένα καΐκι στις 25 Αυγούστου 1898, στο Ηράκλειο της Κρήτης, την ημέρα της μεγάλης σφαγής του Ηρακλείου, του μεγάλου αρπεντέ, από τους Τουρκοκρητικούς, που σηματοδότησε την αρχή της Κρητικής Πολιτείας και λίγα χρόνια αργότερα την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Η μητέρα του χάνεται στη γέννα την ίδια στιγμή που ο σκληρός και αυταρχικός του πατέρας διασκεδάζει στο καφέ σαντάν. Το παιδί θα μεγαλώσει κυρίως με τον παππού και τη θεία Λουλουδιά, καθώς ο πατέρας του θα τον θεωρεί πάντα υπεύθυνο για τον χαμό της γυναίκας του. Πολύ γρήγορα θα καταλάβει την αγάπη του για τη ζωγραφική και ύστερα από ένα δραματικό περιστατικό, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο πατέρας του, θα φύγει για τα Χανιά και κατόπιν για τον Πειραιά, για να προσπαθήσει να αφοσιωθεί στην τέχνη του.

 Τα γεγονότα, οι τόποι και τα πρόσωπα διαδέχονται το ένα το άλλο. Από την Κρήτη, στον Πειραιά, στην Αθήνα και τη Μακεδονία. Στα χαρακώματα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Από τον παππού Λεωνίδα και τη θεία Λουλουδιά μέχρι τη Χριστίνα, την κυρα-Ευτέρπη και τον Δημήτρη, τη Μυρσίνη, που έχασε τη μιλιά της όταν αντίκρισε σφαγμένη τη μάνα της, την Ισιδώρα και κυρίως τον Μικέλε, ο ήρωας αυτού του βιβλίου βιώνει τον αγώνα του ανθρώπου της εποχής να επιβιώσει μέσα σε έναν ανελέητο κόσμο και να αναδείξει την καλλιτεχνική του έκφραση μέσα από τη μοναχικότητά του και τις πληγές που δημιουργεί στον άνθρωπο η μεγάλη Ιστορία. 

5. Ποιο είναι το αγαπημένο σας μέρος ποια η αγαπημένη σας ιστορική εποχή που θα θέλατε να ζήσετε;

Αγαπημένος τόπος είναι η Σαντορίνη. Την αγαπώ πολύ και της οφείλω τη μισή καταγωγή μου. Αλλά και η Άνδρος, το πανέμορφο νησί από το οποίο κατάγεται η μητέρα μου. Δεν έχω σκεφτεί σε ποια άλλη εποχή θα ήθελα να ζήσω. Νομίζω ότι όλοι είμαστε προϊόντα της εποχής που ζούμε γι’ αυτό δύσκολα θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου σε μια άλλη εποχή.

6. Θα θέλατε κάποιο από τα βιβλία σας να γινόταν κινηματογραφική ταινία και αν ναι ποιο θα ήταν αυτό;

Νομίζω πως τα βιβλία μου, στο σύνολό τους, θα μπορούσαν να γίνουν κινηματογραφικές ταινίες. Και προσωπικά πιστεύω ότι θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον να δούμε  την κινηματογραφική τους εκδοχή. Παλαιότερα είχε εκδηλωθεί ενδιαφέρον να γυριστεί ταινία στο Χόλυγουντ το ίδιο θέμα με αυτό που έγραψα εγώ στο  προηγούμενο ιστορικό βιβλίο μου με τίτλο «Άγριες θάλασσες», επίσης από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, μια άγνωστη, αληθινή ιστορία από τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, με πρωταγωνιστή τον Τομ Κρουζ αλλά τελικά το εγχείρημα αυτό ναυάγησε αλλά και πως πολύ πρόσφατα γυρίστηκε στην Πολωνία ένα ντοκιμαντέρ με το θέμα αυτό πραγματικά ένιωσα μεγάλη συγκίνηση. Αλλά πιστεύω ότι και το τελευταίο μου βιβλίο «Τις νύχτες έπαιζε με τις σκιές» θα είχε πολύ ενδιαφέρον. Ωστόσο, εξαιρετικής σημασίας θα ήταν για μένα η ποιότητα και η διασφάλισή της σε ένα τέτοιο εγχείρημα.

7. Τι σημαίνει λογοτεχνική επιτυχία για εσάς;

Σημαίνει ένα αξιοπρεπές κείμενο που γίνεται απόδεκτό από το αναγνωστικό κοινό και από την επίσημη λογοτεχνική κριτική, ανεξάρτητα από την εμπορικότητα που πιθανώς θα έχει ή δεν θα έχει.

8. Ποια είναι η πηγή έμπνευσή σας και ποιο είναι το αγαπημένο σας μέρος για να συγγράψετε ένα βιβλίο σας;

Σίγουρα η θάλασσα αποτελεί τη βασικότερη πηγή έμπνευσης για εμένα. Δεν είναι λίγες οι φορές που κολυμπώ και ταυτόχρονα σκέφτομαι την εξέλιξη και την πλοκή μιας ιστορίας και γυρίζοντας σπίτι κάθομαι και γράφω. Η θάλασσα παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στη ζωή μου από τότε που ήμουν παιδί και προσδιόρισε όλες μου τις προτιμήσεις και επιλογές. Για να απαντήσω στο δεύτερο μέρος της ερώτησής σας θα σας πω ότι μπορώ να γράψω παντού και με οποιεσδήποτε συνθήκες αλλά συνήθως κάθομαι σε έναν καναπέ σε μια γωνιά του σπιτιού μου και συγκεντρώνομαι.

9. Πόσο δύσκολο είναι να συνυπάρξουν η μυθοπλασία και η ιστορία χωρίς η μια να βλάπτει την άλλη;

Ανοίγετε ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα συζήτησης. Προσωπικά πιστεύω ότι η όποια ιστορική έρευνα υπάρχει σε ένα βιβλίο πρέπει να παραμένει αθέατη. Να δημιουργεί έναν δομικό ιστό που θα παραμένει αόρατο στον αναγνώστη. Τα ιστορικά γεγονότα πρέπει να εντάσσονται στη ροή του μύθου με τρόπο ώστε να μην αποσπούν τον αναγνώστη από την πλοκή του μυθιστορήματος. Άλλωστε αν κάποιος ήθελε να διαβάσει ένα ιστορικό βιβλίο τότε θα αγόραζε κάτι ανάλογο.Ο αναγνώστης ενός μυθιστορήματος όμως πρέπει να διαβάζει απρόσκοπτα ένα μυθιστόρημα, έστω και αν οι ήρωές του κινούνται μέσα σε ένα συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο. 

10. Στο τελευταίο σας βιβλίο «παίζετε» με τον χρόνο καθώς μεταφερόμαστε από τη μία εποχή στην άλλη έντεχνα. Σας αρέσει να μεταφέρετε τον αναγνώστη «νοερά» σε διαφορετικές εποχές;

Νομίζω είναι απαραίτητο όταν θέλεις να συνθέσεις τη συγκεκριμένη ιστορική και κοινωνική ανθρωπογεωγραφία μιας εποχής και προσωπικά με γοητεύει μια τέτοια μεταφορά και ως αναγνώστρια και ως συγγραφέα.

+1. Μια συμβουλή/ευχή για τους αναγνώστες μας.

Να παραμείνουν σε όλη τους τη ζωή εθισμένοι αναγνώστες. Η Λογοτεχνία ήταν πάντα σημαντικός φορέας πολιτισμού και στις μέρες μας είναι περισσότερο απαραίτητη από ποτέ.