Η Πατρίδα, το µεγάλο µυθιστόρηµα της Χώρας των Βάσκων, είναι το µεγάλο µυθιστόρηµα της εποχής µας.
Η ιστορία δύο πάλαι ποτέ στενά συνδεδεµένων οικογενειών, που κατασπαράχθηκαν µέχρι θανάτου, είναι η καρδιά της Πατρίδας του Αραµπούρου, που ανατέµνει τα γεγονότα τριάντα χρόνων στη Χώρα των Βάσκων, από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 έως το 2011, όταν η εθνικιστική και αυτονοµιστική οργάνωση ΕΤΑ (Euskadi Ta Askatasuna) ανακοίνωσε την οριστική παύση της ένοπλης δράσης.
Την ηµέρα που η ΕΤΑ καταθέτει τα όπλα, η Μπιττόρι πηγαίνει στο νεκροταφείο για να ανακοινώσει στον άντρα της πως αποφάσισε να γυρίσει στο χωριό και στο σπίτι τους, που εκείνη εγκατέλειψε µετά τον θάνατό του. Θα καταφέρει να συµβιώσει µε όσους την παρενοχλούσαν πριν και µετά τη δολοφονική επίθεση που έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή τη δική της και της οικογένειάς της; Θα καταφέρει να µάθει ποιος ήταν ο κουκουλοφόρος που µια βροχερή µέρα σκότωσε τον άντρα της, στον δρόµο για τη δουλειά του; Η παρουσία της Μπιττόρι θα διαταράξει την επιφανειακή ηρεµία του χωριού, κυρίως της γειτόνισσάς της, της Μίρεν, άλλοτε στενής φίλης της και µητέρας του Χόσε Μάρι, ενός φυλακισµένου τροµοκράτη και ύποπτου για τους χειρότερους φόβους της Μπιττόρι. Τι συνέβη ανάµεσα σ’ εκείνες τις δύο γυναίκες; Τι δηλητηρίασε τη ζωή των παιδιών και των συζύγων τους, τόσο δεµένων στο παρελθόν;
Με τις συγκαλυµµένες ρήξεις και τις ακλόνητες πεποιθήσεις της, µε τις πληγές και τις παλικαριές της, η παράφορη ιστορία της ζωής τους πριν και µετά το χάσµα που άνοιξε ο θάνατος του Τσάτο µάς µιλάει για το ανέφικτο της λήθης και για την ανάγκη της συγχώρεσης σε µια κοινωνία διαιρεµένη από τον πολιτικό φανατισµό.
Το μυθιστόρημα του Fernando Aramburu, με το τίτλο "Πατρίδα", κυκλοφόρησε στην Ισπανία τον Σεπτέμβριο του 2016, και απέσπασε το χειροκρότημα των κριτικών και του κοινού, ενώ έγινε ένα από τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά φαινόμενα των τελευταίων χρόνων. Eίναι ένα ιδιαίτερο μυθιστόρημα, το οποίο διηγείται τη βασική σύγκρουση μέσω της ιστορίας δύο φιλικών οικογενειών , οι οποίες ξαφνικά γίνονται εχθροί ακολουθώντας τον νόμο της αναπόφευκτης ρωγμής μεταξύ των Βάσκων: στη μία οικογένεια υπάρχει ένα θύμα της τρομοκρατίας και στην άλλη, ένας τρομοκράτης.
Σε ένα χωριό που δεν γνωρίζουμε το όνομα ή την γεωγραφική θέση, ο Aramburu τοποθετεί εννέα χαρακτήρες που μοιράζονται την αφηγηματική φωνή σε όλο το μυθιστόρημα. Η δομή του μυθιστορήματος είναι οργανωμένη σε σύντομο επεισόδια, τα οποία συνθέτουν μια ολοκληρωμένη αφήγηση για το πώς η τρομοκρατία έχει επηρεάσει ή αλλάξει ριζικά τη ζωή των χαρακτήρων. Η εναλλαγή από ευθύ σε πλάγιο λόγο, ακόμα και μέσα στην ίδια περίοδο, η συνύπαρξη του παντογνώστη αφηγητή με την υποκειμενική πρωτοπρόσωπη αφήγηση του κάθε χαρακτήρα, εκτός της λογοτεχνικής ομορφιάς, αποδεικνύεται και εξόχως λειτουργική τόσο ως προς την αφήγηση όσο και ως προς τη σύνθεση των ατομικών ιστοριών στο κυρίως σώμα της ιστορίας.
Το βασκικό ζήτημα είναι πολυσύνθετο και συνεχίζει να πολώνει την Ισπανία. Πρόκειται άλλωστε για μια πληγή που δεν έχει προλάβει να κλείσει οριστικά…
Η Πατρίδα, μυθιστόρημα αναπόφευκτα πολιτικό, είναι τελικά κάτι παραπάνω από μόνο πολιτικό και γι' αυτό σημαντικό από λογοτεχνικής πλευράς. Η αφηγηματική άνεση, οι χαρακτήρες, η χρήση της γλώσσας και η ιστορία -παρά τις όποιες ευκολίες- καθιστούν την Πατρίδα ένα υπέροχο μυθιστόρημα. Αξίζει να το διαβάσετε ωστόσο δεν πρόκειται για ένα ιδιαιτέρως εύκολο ανάγνωσμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου