Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

10 + 1 ερωτήσεις με τον Γιώργο Παπαδόπουλο - Κυπραίο



1. Από εκδότης μετατραπήκατε σε συγγραφέα. Δύσκολη η μετάβαση;
Με τη συνταξιοδότηση μου από το 2010 έχω χρόνο για πράγματα που ήθελα να κάνω, αλλά η ενασχόλησή μου με τα εκδοτικά της Διόπτρα δεν μου το επέτρεπε. Ένα από αυτά ήταν να ασχοληθώ με τη συγγραφή βιβλίων για την Κύπρο. Το Δαχτυλίδι ήταν το πρώτο μου βιβλίο και καλύπτει μια περίοδο δύο αιώνων περίπου, από το 1821 μέχρι το τέλος του αγώνα της ΕΟΚΑ εναντίον των Άγγλων, το 1959. Το δεύτερο για την Κύπρο είναι τα «Πληγωμένα Όνειρα», που κυκλοφορεί τώρα στα βιβλιοπωλεία και καλύπτει την περίοδο 1868 μέχρι και το 1967. 
Η μετάβαση από το εκδοτικό στο συγγραφικό δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, γιατί είχα νωρίτερα ασχοληθεί με την επιμέλεια των πρώτων βιβλίων της Διόπτρα, αλλά και με τη συγγραφή ομιλιών, άρθρων, κτλ.

2. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο σας βιβλίο;
Εδώ μου βάζετε δύσκολα, όταν με ρωτάτε για το πιο αγαπημένο μου βιβλίο και τον πιο αγαπημένο μου συγγραφέα. Ποιο να βάλω πρώτο και ποιο δεύτερο, ή τρίτο. Τον Γλάρο Ιωνάθαν Λίβινγκστον του Richard Bach; Την Ουράνια Προφητεία του James Redfield, ή τον μοναχό που πούλησε τη Φερράρι, του Robin Sharma;
Αν επιμένετε όμως, θα επέλεγα, τελικά, τον Γλάρο Ιωνάθαν Λίβινγκστον ως το πιο αγαπημένο μου βιβλίο και τον Richard Bach ως τον αγαπημένο μου συγγραφέα, γιατί ήταν ο πρώτος που έγραψε ένα τόσο αξιόλογο αλληγορικό ανάγνωσμα και άνοιξε τον δρόμο για βιβλια βασισμένα στον συγκεκριμένο τρόπο σκέψης. 

3. Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας φόβος;
Όπως γράφω στο βιβλίο μου «101 Διδάγματα Ζωής», πιστεύω πως ο μεγαλύτερος φόβος είναι ο φόβος της αποτυχίας. Το άτομο φοβάται πως δεν είναι αρκετά καλό, πως δεν θα τα καταφέρει. 
Ο άνθρωπος που κυριεύεται από αυτόν τον φόβο, όταν πρόκειται να πάρει μια απόφαση, φοβάται  ότι μπορεί να κάνει το μοιραίο λάθος που θα τον οδηγήσει στην αποτυχία. Ένιωσα αυτόν τον φόβο στο πετσί μου αρκετές φορές όμως, πάντοτε, ή σχεδόν πάντοτε, έπαιρνα την απόφαση και προχωρούσα. Ακόμα κι όταν η προσπάθεια δεν ήταν επιτυχής, με οδηγούσε σε κάτι άλλο, που είτε μετρίαζε τις συνέπειες, είτε, οδηγούσε σε καλύτερα αποτελέσματα από αυτά που περίμενα  παίρνοντας την αρχική απόφαση. 
Ο φόβος του θανάτου, δεν με απασχολεί προς το παρόν. Έζησα μια ζωή πλήρη, καλές και κακές στιγμές. Πιστεύω πως είμαι έτοιμος, όποτε αυτός έρθει. Όμως, κανείς δεν ξέρει πως θα αντιδράσει εκείνη τη στιγμή. Σίγουρα είναι δύσκολο γι’ αυτούς που μένουν.   

4. Πείτε μας λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο.
Στο τελευταίο μου βιβλίο περιγράφεται η ζωή στην Κύπρο από το 1868, λίγα χρόνια πριν τη μεταβίβαση της Διοίκησης της Κύπρου από τους Τούρκους στου Άγγλους, μέχρι τον Οκτώβριο του 1967, ένα μήνα πριν την αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο.
Η ζωή ήταν δύσκολη, σκληρή. Δεν είχε τις σημερινές ευκολίες και ανέσεις, αλλά πάντα εύρισκαν οι Κύπριοι τον τρόπο να διασκεδάζουν στους γάμους, στα πανηγύρια, στις μεγάλες εθνικές και θρησκευτικές γιορτές. Ήταν και οι πόλεμοι της Ελλάδας κάθε τόσο, στους οποίους οι Κύπριοι συμμετείχαν για να υποστηρίξουν τους Έλληνες αδελφούς τους…
Ανάμεικτα με λαογραφικά στοιχεία, μεταξύ άλλων, στο βιβλίο εξετάζονται: Ο επικός αγώνας της ΕΟΚΑ, οι συμφωνίες της Ζυρίχης που απέκλειαν την Ένωση κι έφεραν τον Τουρκικό στρατό στο νησί. Η Τουρκανταρσία και η αποστολή Ελληνικού στρατού για επίτευξη της Ένωσης… Ο τορπιλισμός των προσπαθειών και των σχεδίων του Γεωργίου Παπανδρέου για την Ένωση, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες προετοιμάστηκε η αποχώρηση της Μεραρχίας από την Κύπρο και όσα οδήγησαν με μαθηματική ακρίβεια στη σημερινή επικίνδυνη για τον ελληνισμό της Κύπρου κατάσταση, ενώ τότε, το 1964, ήμασταν ένα βήμα πριν την πραγματοποίηση της Ένωσης.  

5. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το εξώφυλλο σε ένα βιβλίο;
Το εξώφυλλο, στο οποίο φυσικά περιλαμβάνεται και ο τίτλος του βιβλίου, είναι εξαιρετικά σημαντικό για την εν γένει επιτυχία του. Φανταστείτε έναν αναγνώστη να μπαίνει σε ένα βιβλιοπωλείο με σκοπό να αγοράσει ένα δυο βιβλία. Περνάει μπροστά από πάγκους με εκατοντάδες τίτλους… Η ματιά του σίγουρα θα πέσει σ’ εκείνα τα βιβλία που τα εξώφυλλά τους τον εντυπωσιάζουν, έλκουν την προσοχή του. Και δεν είναι πολλά σε κάθε πάγκο. Στη συνέχεια, θα διαβάσει τον τίτλο, που πρέπει να δημιουργεί ενδιαφέρον, να είναι ελκυστικός. Τελευταία φάση είναι εκείνη που ο αναγνώστης θα πάρει το βιβλίο στο χέρι του, θα διαβάσει το οπισθόφυλλο, θα δει λίγα λόγια για τον συγγραφέα, αν δεν είναι πολύ γνωστός. Το βιβλίο που θα επιλέξει, τελικά, εξαρτάται και από το θέμα του βιβλίου, τα ενδιαφέροντά του, και άλλους παράγοντες. 

6. Θα θέλατε κάποιο από τα βιβλία σας να γινόταν κινηματογραφική ταινία και αν ναι ποιο θα ήταν αυτό;
Δεν θα είχα αντίρρηση κάποιο βιβλίο μου να γινόταν ταινία, ή και τα δύο μαζί, αφού διαπραγματεύονται το ίδιο θέμα, με μια προϋπόθεση: Να μην αλλοιωθεί το νόημα των αγώνων των Κυπρίων. Γιατί ο αγώνας της ΕΟΚΑ και στη συνέχεια εκείνος του 1964, ήταν αγώνες όλου του λαού για εκπλήρωση της ιστορικής επιταγής της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα. Και είχαμε φτάσει τόσο κοντά…
Όνειρό μου ήταν, ακόμα και πριν γράψω τα δικά μου βιβλία, να δω μια σοβαρή ταινία για την ΕΟΚΑ. Ένα τέτοιο έργο στις μέρες μας, θα ξυπνούσε τον ραγιά μέσα στις ψυχές των Κυπρίων, που τώρα φαίνεται πως αυτοπαγιδεύτηκαν και δύσκολα θα συνέλθουν για να αποφύγουν τα δεινά, που τους επιφυλάσσει η συνεχής υποχωρητικότητά τους.

7. Τι σημαίνει λογοτεχνική επιτυχία για εσάς;
Άλλοι, πολυγραφότατοι συγγραφείς, σίγουρα αλλιώς θα βλέπουν την λογοτεχνική τους επιτυχία. Φρονώ ότι, πως και μόνο ότι ασχολήθηκα με τη συγγραφή μετά την ενασχόλησή μου στα ηλεκτρονικά, στη δικηγορία και στις εκδόσεις, αποτελεί για μένα επιτυχία λογοτεχνική. Το πόσο καλά γραμμένα και η όποια προσφορά των βιββλίων μου στον χώρο, θα κριθούν από τους αναγνώστες.

8. Γιατί να διαβάσει ένας νέος άνθρωπος σήμερα το βιβλίο σας;
Βιβλία όπως το δικό μου, θυμίζουν στους παλαιότερους και δίνουν την ευκαιρία στους νεότερους να μάθουν για τη ζωή σε παλαιότερες εποχές. Πώς ζούσαν οι άνθρωποι τότε, για τα ήθη και τα έθιμα, για τις αξίες που σήμερα χάθηκαν. Δεν υπήρχαν, τότε που ήμουνα μικρός τουαλέτες στην επαρχία, τρεχούμενο νερό στο σπίτι. Ηλεκτρισμός. Οι άνθρωποι παντρεύονταν σε μικρή ηλικία, κάτω των είκοσι και έκαναν πολλά παιδιά. Χαρές και διασκέδαση εύρισκαν μόνο σε γιορτές, γάμους και πανηγύρια. Παιδάκια 6 και 8 χρονών βοηθούσαν τους γονείς τους με τα ζώα και στα χωράφια.
Όνειρο των Κυπρίων ήταν η εθνική τους αποκατάσταση και η Ένωση με την Ελλάδα. Αν ο νεος άνθρωπος δεν μάθει τι είχε συμβεί τότε στο προσκήνιο, αλλά και στο παρασκήνιο, δεν θα γνωρίζει την ιστορία του,  θα συνεχίσει να κάνει τα λάθη που κάναμε τότε εμείς οι μεγαλύτεροι και φέραμε την Ελλάδα και την Κύπρο στη χειρότερή τους κατάσταση στην νεότερη ιστορία τους. 
Έχει, λοιπόν, πολλούς λόγους ένας νέος να διαβάσει το βιβλίο μου και βιβλία σαν το δικό μου. … 

9. Ποια είναι η άποψή σας για την Ελλάδα του σήμερα και αν μπορεί να βρεθεί μια λύση σήμερα για το Κυπριακό ζήτημα;
Είναι νόμος: Αυτό που είσαι σήμερα είναι αποτέλεσμα των όσων έκανες χθες, στο παρελθόν. Και ότι κάνεις σήμερα, θα καθορίσει αυτό που θα είσαι αύριο, το μέλλον. 
Όταν οι Έλληνες ήταν ενωμένοι και είχαν πρόγραμμα και στόχους, θριάμβευαν. Το Μαύρο 1897 ακολούθησε το θαύμα των Βαλκανικών Πολέμων. Το τέλος του Πρώτου Παγοσμίου Πολέμου με το μεγάλωμα της Ελλάδας ακολούθησε η Μικρασιατική Καταστροφή. Το έπος του ΟΧΙ του 1940 ακολούθησε ο Εμφύλιος. Εάν η Ελλάδα μονοιάσει, με την κατάλληλη ηγεσία έχει όλες τις δυνατότητες να ανακάμψει και σύντομα να επιτύχει αυτό που οι ξένοι θεωρούν ακατόρθωτο. Το απέδειξε στο παρελθόν: Υπό πτώχευση μετά το 1897, μεγαλούργησε το 1912-1913.
Στην Κύπρο, ο επικός αγώνας της ΕΟΚΑ κατέληξε στο φιάσκο των συμφωνιών Ζυρίχης Λονδίνου.  Τα γεγονότα του 1964, που έφεραν την Κύπρο ΕΝΑ βήμα πριν την Ένωση, ακολούθησε η αποχώρηση της μεραρχίας, η διάσπαση που κατέληξε τελικά στο Πραξικόπημα και στην Τουρκική εισβολή. Στις συνομιλίες που διεξάγονται εδώ και 40 χρόνια, η ελληνοκυπριακή πλευρά προβαίνει συνεχώς σε υποχωρήσεις, ενώ η Τουρκική προβάλλει συνεχώς νέες αξιώσεις. Απαιτείται να αλλάξει η βάση των συνομιλιών, η οποία θα πρέπει να βασίζεται στην αρχή του ΕΝΟΣ Ενιαίου κράτους, με παραχώρηση στις μειονότητες όλων των διεθνώς αναγνωρισμένων δικαιωμάτων. Λύση βασισμένη στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία δεν θα είναι βιώσιμη και θα καταλήξει σε καταστάσεις πολύ χειρότερες εκείνων που δημιούργησαν οι Συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου.

10. Ποιο θα είναι το επόμενό σας συγγραφικό βήμα;
Μετά το Δαχτυλίδι είχα εκδόσει τα «101 Διδάγματα Ζωής». Στο Πρώτο Μέρος του, εξέταζα βασικούς Συμπαντικούς κανόνες, ενώ στο Δεύτερο περιέλαβα 101 Διδάγματα για τη Ζωή. Επιθυμία μου είναι να συνεχίσω με ένα τρίτο βιβλίο για την Κύπρο, που θα καλύπτει την περίοδο μέχρι και λίγο μετά την Τουρκική εισβολή του 1974. 

Μια συμβουλή/ευχή για τους αναγνώστες μας.
Αν θα έδινα μια συμβουλή στους αναγνώστες, θα ήταν να επιλέγουν προσεκτικά τα βιβλία τους και να γνωρίζουν ότι, συχνά, έργα από άγνωστους, νέους συγγραφείς αποτελούν πραγματικά διαμάντια.   Στους αναγνώστες θα ευχόμουν να συνεχίσουν να διαβάζουν, επιλέγοντας βιβλία γραμμένα από διαφορετικούς συγγραφείς, γιατί μαζί με το βιβλίο που διάβασαν, στο ράφι «παρίσταται» και ο ίδιος ο συγγραφέας με την ενέργειά του, που βρίσκεται «κρυμμένη» στο μελάνι, στο χαρτί και στη μυρωδιά του βιβλίου του. Η ποικιλία στους συγγραφείς «θρονιάζει» στο ράφι με τα βιβλία και τις διαφορετικές ενέργειες των συγγραφέων τους...   

1 σχόλιο: