Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

10 + 1 ερωτήσεις με τον Χρήστο Φλουρή


1. Η λογοτεχνία σας άλλαξε τη ζωή και τη καθημερινότητά σας και αν ναι με ποιο τρόπο;
Η λογοτεχνία, πράγματι μου έχει αλλάξει τη ζωή και μάλιστα δύο φορές: την πρώτη όταν την ανακάλυψα ως νεαρός αναγνώστης και τη δεύτερη όταν επιχείρησα να αποτυπώσω κι εγώ τις σκέψεις μου στο χαρτί. Ως αναγνώστη νομίζω ότι η λογοτεχνία με έκανε καλύτερο άνθρωπο, μου σφυρηλάτησε τον εσωτερικό μου χώρο και μου απελευθέρωσε τη φαντασία. Υπάρχουν ακόμη μνήμες από βιβλία που διάβασα ως έφηβος και πιστεύω ότι έχουν καθορίσει τον τρόπο σκέψης μου. Ως συγγραφέα θεωρώ πως μου άνοιξε ένα δρόμο επικοινωνίας με τον συνάνθρωπο. 
Όσον αφορά την καθημερινότητά μου θεωρώ ότι πράγματι έχει αλλάξει από τότε που άρχισα να ασχολούμαι πιο εντατικά με την συγγραφή καθώς μου απορροφά μεγάλο μέρος της ημέρας με αποτέλεσμα να αμελώ ή να παραλείπω άλλες υποχρεώσεις. Αλλά με ανταμοίβει προσφέροντάς μου ψυχική ηρεμία και ικανοποίηση. 
        
2. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο σας βιβλίο;
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω μόνο έναν αγαπημένο συγγραφέα. Αγαπώ την Ελληνική λογοτεχνία παλιά και σύγχρονη κι αν έπρεπε οπωσδήποτε να ξεχωρίσω κάποιους συγγραφείς, αυτοί θα ήταν  ο Καζαντζάκης κυρίως εξαιτίας του βάθους της γραφής του και ο Παπαδιαμάντης για τους χαρακτήρες του και την εξαιρετικά δουλεμένη του γλώσσα. Από τους σύγχρονους, θαυμάζω της Καρυστιάνη, εξ’ αιτίας της ευθύβολης γραφής και της αμεσότητας με την οποία περνά τα μηνύματά της, ο Ξανθούλης για τον σαρκασμό και το χιούμορ, ο Στεφανάκης και πολλοί άλλοι...
    
3. Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας φόβος;
Ο μεγαλύτερός μου φόβος ήταν και παραμένει το ενδεχόμενο να στερηθώ ανθρώπους που αγαπώ...

4. Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας Χάρτινες Μνήμες.
Οι Χάρτινες Μνήμες, είναι ένα μυθιστόρημα που εξιστορεί το οδοιπορικό μιας γυναίκας που με αφορμή το ξεφύλλισμα ενός παλιού προσωπικού άλμπουμ φωτογραφιών, βρίσκει την ευκαιρία να ξαναζήσει νοερά τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής της, να φέρει μπροστά στα μάτια της γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις που την στιγμάτισαν. Μια συγκεκριμένη φωτογραφία την ωθεί να βγει από την αδράνεια, να σπάσει τη σιωπή εικοσιπέντε περίπου χρόνων και να τολμήσει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που είχε προσπαθήσει να κρύψει από όλους και που της είχε καθορίσει την ύπαρξη. Η απόφασή της αυτή θα την οδηγήσει να επιστρέψει πίσω, στον γενέθλιο τόπο και να έρθει αντιμέτωπη με τα φαντάσματα του παρελθόντος, να αναζητήσει πρόσωπα, να απαιτήσει δικαίωση, να εκδικηθεί...   

5. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το εξώφυλλο σε ένα βιβλίο;
Το εξώφυλλο είναι η πρώτη εντύπωση, η πρώτη επαφή του αναγνώστη με το βιβλίο κι απ’ αυτή την άποψη είναι σημαντικό γιατί μπορεί να έλξει ή να απωθήσει. Ωστόσο μου έχει συμβεί πολλές φορές να επιλέξω ένα βιβλίο με ωραίο εξώφυλλο του οποίου το περιεχόμενο με απογοήτευσε αλλά και το αντίθετο. 
  
6. Θα θέλατε κάποιο από τα βιβλία σας να γινόταν κινηματογραφική ταινία και αν ναι ποιο θα ήταν αυτό;
Αν και πιστεύω ότι τα βιβλία μου έχουν μια «κινηματογραφική» ατμόσφαιρα, δεν έχω σκεφτεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αν προέκυπτε ωστόσο τέτοιο θέμα θα μου άρεσε να δω τις «Ιφιγένειες» το πρώτο μου βιβλίο, που δεν κυκλοφορεί πια, κυρίως επειδή πραγματεύεται μια αληθινή οικογενειακή ιστορία.
  
7. Τι σημαίνει λογοτεχνική επιτυχία για εσάς;
Σίγουρα όχι η εισπρακτική επιτυχία. Δε με ενδιέφερε ποτέ να γίνω ένας συγγραφέας που να «πουλάει» μόνο με το όνομά του. Με συγκινεί ωστόσο και με κάνει να αισθάνομαι ευτυχής όταν κάποιος αναγνώστης, έστω και ένας, μου πει ότι τον συγκίνησε το κείμενό μου, τον προβλημάτισε ή του άνοιξε νέους δρόμους... Αν καταφέρω μέσω της γραφής μου να κάνω έστω κι έναν αναγνώστη καλύτερο άνθρωπο, τότε πράγματι θεωρώ ότι έχω πετύχει. 

8. Ποια είναι η πηγή έμπνευσή σας και ποιο είναι το αγαπημένο σας μέρος για να συγγράψετε ένα βιβλίο σας;
Τα μυθιστορήματά μου είναι καθαρά ανθρωποκεντρικά. Οι ήρωές τους είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, πάσχοντες άνθρωποι που καταφέρνουν να υπερβούν τη φύση τους, τη θέση όπου τους έταξε η ζωή και να προχωρήσουν μπροστά. Επομένως αυτό που με εμπνέει είναι μάλλον η πραγματικότητα, η ίδια η ζωή. Πολλές φορές μια τυχαία εικόνα, ένας διάλογος, μια ιστορία από τα παλιά μπορεί να ενεργοποιήσει τη φαντασία μου και να με ωθήσει να γράψω. 
Γράφω οπουδήποτε, αρκεί το μέρος να μου παρέχει τη δυνατότητα απομόνωσης. Αγαπημένο μου μέρος ή μάλλον πιο σταθερό, είναι ένα σπιτάκι μέσα στις πορτοκαλιές που βρίσκεται σ’ ένα χωριό, τον Άγιο Ιωάννη, πολύ κοντά στη Σπάρτη.  

9. Έχετε εκδώσει, εκτός από μυθιστορήματα, και ποίηση. Ποιο από τα δύο είδη σας ελκύει περισσότερο;
Δε νομίζω ότι μπορώ να κάνω έναν τέτοιον διαχωρισμό. Πιστεύω ότι τα δύο αυτά είδη καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες μου. Η ποίηση και ο στίχος μου παρέχουν μεγαλύτερη ελευθερία και δυνατότητα μιας έκφρασης πιο εσωτερικής και προσωπικής και αποτυπώνουν στιγμιαίες σκέψεις και συναισθήματα. Αντίθετα η πεζογραφία μου δίνει τη ευκαιρία να πλάσω ήρωες, να ερμηνεύσω συμπεριφορές, να αναπαραστήσω τόπους με έναν πιο αναλυτικό τρόπο. Δεν ξέρω αν επιτυγχάνω καλύτερα το πρώτο ή το δεύτερο, αλλά είπαμε η επιτυχία είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό. Το βασικό είναι να εκφράζεται κανείς και να επικοινωνεί με όποιο τρόπο μπορεί. 
   
10. Ποιο θα είναι το επόμενό σας συγγραφικό βήμα;
Υπάρχουν αρκετά γραπτά που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους. Πεζά, ποιητικά, ολοκληρωμένα, ημιτελή, ή ακόμη και υπό σκέψη. Είναι ωστόσο αρκετά πρόωρο να πω ποιο θα είναι αυτό  που θα βγει από το συρτάρι.

+1. Μια συμβουλή/ευχή για τους αναγνώστες μας.
Η ευχή που θα ήθελα να απευθύνω από καρδιάς στους αναγνώστες σας είναι να έχουν υγεία και να αγαπούν τη ζωή. Γιατί μονάχα όσοι αγαπούν αληθινά τη ζωή, την κερδίζουν…

Σας ευχαριστώ θερμά  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου