Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

10 + 1 ερωτήσεις με την Χριστίνα Ρούσσου


1. Η λογοτεχνία σάς άλλαξε τη ζωή και την καθημερινότητά σας και αν ναι με ποιο τρόπο;
Το διάβασμα γενικότερα αλλάζει την ζωή αυτού που διαβάζει, αποκτά γνώσεις, διαμορφώνει τις απόψεις για το κάθε τι της ζωής. Τα λογοτεχνικά βιβλία, είχαν κυρίαρχη θέση στη καθημερινότητά μου από τα εφηβικά χρόνια. Όταν ξεκίνησα να γράφω, ένας άλλος παράλληλος κόσμος γεννήθηκε, που τον ζω με τους ήρωες μου. Φεύγω απ’ την πραγματικότητα μπαίνω σε άλλη εποχή, ταξιδεύω , χαίρομαι, λυπάμαι, βιώνω πνευματικά την διαδρομή της ιστορίας, είμαι ταυτόχρονα όλα τα πρόσωπα της πλοκής. Ζω μόνη μου και όμως δεν είμαι μόνη μου, δε πλήττω ποτέ, δεν υπάρχει η ρουτινιάρικη καθημερινότητα.  Και μιας που μέχρι τώρα οι ιστορίες που γράφω έχουν και ιστορικά στοιχεία μέσα, και  αυτό απαιτεί πολλές ώρες διάβασμα, συνέχεια κάτι καινούργιο μαθαίνω. Απ’ όπου και να το δω, το να ασχολούμαι με την λογοτεχνία, είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί στη ζωή μου, μετά τα παιδιά μου. 

2. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο σας βιβλίο;
Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Καζαντζάκης και μετά πολλοί άλλοι. Αγαπημένο μου βιβλίο , ε πάλι του Καζαντζάκη «αναφορά στο Γκρέκο», που όσες φορές και αν το έχω διαβάσει πάντα κάτι καινούργιο ανακαλύπτω μέσα. 

3. Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας φόβος;
Δεν έχω ένα φόβο  δυστυχώς! Ποιόν να διαλέξω εκτός του θανάτου? Μπα, του θανάτου, θα απαντήσω. 

4. Πείτε μας λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο.
«Στα πέρατα της αντοχής» ο τίτλος και η ιστορία ξεκινά λίγο πριν τελειώσει ο 19ος αιώνας και φτάνει μέχρι το 1946. Οι ήρωες, ελπίζοντας σε μια καλύτερη ζωή, αφήνουν πίσω τους την τουρκοκρατούμενη Μακεδονία και φτάνουν στην γη της επαγγελίας, την Αμερική.  Αγωνίζονται, μορφώνονται και επιστρέψουν στην Ελλάδα των αρχών του 20ου αιώνα. Και πάλι θα έρθουν αντιμέτωποι με διάφορες καταστάσεις, θα περάσουν μέσα από τα σημαντικά γεγονότα της εποχής, μέχρι που όταν όλα θα νομίζουν ότι πήραν το δρόμο τους, ένα παλιό μυστικό θα τους φέρει τα πίσω μπρος. Οι ήρωες είναι πολίτες του κόσμο και όχι στατικοί. Άλλοι ζουν στην Νέα Υόρκη, άλλοι στην Αθήνα, τη Ζάκυνθο, στη Νάουσα, την Έδεσσα, μέχρι στην Κοιλάδα του Λίγηρα της Γαλλίας.  Μεγάλο ρόλο στις τελικές τους αποφάσεις, παίζει η ανατροφή τους, τα κοινωνικά στερεότυπα της εποχής, τα ήθη, και φυσικά η έκρυθμη κατάσταση της Ελλάδας του 1910 μέχρι το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Η φιλία είναι σταθερή αξία στις ζωές όλων, ο έρωτας  υπαρκτός , άλλες φορές τους πονάει και άλλες τους λυτρώνει. 

5. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το εξώφυλλο σε ένα βιβλίο;
Σημαντικό, έτσι ακούω…, μα ανήκω σ’ αυτούς που δε δίνουν σημασία στο εξώφυλλο όταν αγοράζω βιβλία. 

6. Θα θέλατε κάποιο από τα βιβλία σας να γινόταν κινηματογραφική ταινία και αν ναι ποιο θα ήταν αυτό;
Α! έτσι εγωιστικά να πω , και τα δύο!!! Αρκετοί απ’ τους αναγνώστες που έχουν διαβάσει το «Στα πέρατα της αντοχής», αλλά και την «Ντουλμπέρα», μου έχουν πει ότι τα βρίσκουν  «κινηματογραφικής ροής».

7. Τι σημαίνει λογοτεχνική επιτυχία για εσάς;
Να αρέσει στους αναγνώστες αυτό που έγραψα, να τους τραβάει να το συνεχίσουν, να περνάνε καλά τις ώρες που θα διαθέσουν  και αν σταθούν σε κάποια σημεία και πάρουν κάτι καλό που θα τους μείνει, ε τότε θα πω ότι η επιθυμία μου εκπληρώθηκε. 

8. Ποια είναι η πηγή έμπνευσή σας και ποιο είναι το αγαπημένο σας μέρος για να συγγράψετε ένα βιβλίο σας;
Μέχρι πριν λίγο καιρό, δεν το είχα ξεκαθαρίσει μέσα μου αυτό με την έμπνευση. Νόμιζα ότι το έναυσμα το έπαιρνα από όσα διαβάζω, με την ζυγαριά να γέρνει προς την ιστορία. Αλλά τελευταία, συνειδητοποίησα πως ότι γράφω, οι ρίζες τους υπάρχουν στην παιδική μου ηλικία και μπορεί να μη τα βγάζω ατόφια, αλλά τα τοποθετώ σε άλλους χρόνους και  έχουν την ίδια σημασία.   Τώρα για το αγαπημένο  μέρος  που γράφω, όντως έχω, στο σπίτι μου στη Θεσσαλονίκη, μα θα πω για πρακτικούς λόγους. Εκεί έχω γύρω μου τα αρχεία που συλλέγω και έχουν όγκος και βάρος για να τα μεταφέρω οπουδήποτε αλλού. Δηλαδή μπορώ να γράψω όπου υπάρχει ησυχία αν έχω λύσει το θέμα της μεταφοράς των αρχείων.  Γιατί έχω και ένα «κόλλημα», δε μπορώ να διαβάζω στην οθόνη του υπολογιστή και όλα τα εκτυπώνω. Οπότε μαζεύεται πολύ χαρτομάνι. 

9. Ποια είναι η άποψή σας για την Ελλάδα του σήμερα;
Χάλια και δυστυχώς φως στον ορίζοντα δε βλέπω, αν και απ’ την φύση μου αισιόδοξη!!!! 

10. Ποιο θα είναι το επόμενό σας συγγραφικό βήμα;
Αυτή τη στιγμή τελειώνω την συνέχεια απ’ το «στα πέρατα της αντοχής» και συνεχίζω με ένα άλλο που έχω «στα σκαριά». 

+1. Μια συμβουλή/ευχή για τους αναγνώστες μας.
Να υποστηρίζουν  τα βιβλία, με τα φύλλα από χαρτί. Άλλη χάρη έχει!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου