Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Βιβλιοκριτική: O χορός των νεκρών

Ένας άντρας επιστρέφει στο Έρεμπρο, σχεδόν τριάντα χρόνια αφότου έφυγε από τη γενέτειρά του, αποφασισμένος να φέρει εις πέρας μια τελευταία αποστολή. Μερικές ώρες αργότερα το κατακρεουργημένο σώμα ενός άλλου άντρα βρίσκεται στα παγωμένα νερά του ποταμού Σβαρτόν. Σύντομα η αστυνομία ανακαλύπτει όχι μόνο την ταυτότητα του θύματος, αλλά και το φρικιαστικό μυστικό που έκρυβε στο υπόγειο του σπιτιού του: ο συγκεκριμένος άντρας εμπλεκόταν σε ένα κύκλωμα παιδεραστών, ενώ το υπόγειό του είχε μετατραπεί στο κελί ενός αγοριού. Ενός αγοριού που έχει εξαφανιστεί.  Σχεδόν μισό χρόνο μετά τα γεγονότα που παραλίγο να του κοστίσουν τη ζωή, ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης παλεύει να αποκαταστήσει τις ισορροπίες στην επαγγελματική και την προσωπική του ζωή. Η αποκάλυψη μιας σπείρας παιδεραστών και ενός δολοφόνου αποφασισμένου να σκοτώσει τα μέλη της ήταν το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε να βρει μπροστά του. Όταν θα έρθει αντιμέτωπος με τον μυστηριώδη άντρα με την κωδική ονομασία «Σαμαήλ», θα βρει απέναντί του έναν τρομακτικό εχθρό. Και θα ανακαλύψει μυστικά σχετικά με το παρελθόν της οικογένειάς του. μυστικά τα οποία θα ευχόταν να είχαν μείνει φυλακισμένα κάτω από τον πάγο της λήθης.

Στο τρίτο βιβλίο του Βαγγέλη Γιαννίση ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης, καλείται να εξιχνιάσει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα υπόθεση. Στα προηγούμενα βιβλία του οι αναγνώστες είχαν έρθει αντιμέτωποι με δολοφόνους, προσπαθούσαν να εξιχνιάσουν την υπόθεση μαζί με τον Άντερς. Σε αυτό το βιβλίο καταπιάνεται με ένα θέμα που είναι απαγορευμένο. Ένα θέμα σκληρό, που όμως αποτελεί μία αποτρόπαια πραγματικότητα: την παιδική σεξουαλική κακοποίηση. Ο συγγραφέας έχει διαχειριστεί με τρόπο εξαιρετικό αυτό το θέμα· με την πρέπουσα ευαισθησία και σεβασμό προς τα θύματα, αλλά και τον απαιτούμενο ρεαλισμό που μαρτυρά τις πραγματικές διαστάσεις αυτού του φαινομένου. Χωρίς υπερβολές και μεγάλα λόγια, με λιτές μα αρκετά δυνατές περιγραφές, δίνει το στίγμα της αρρωστημένης αυτής κατάστασης στα απολύτως απαιτούμενα πλαίσια.
Εξαιρετικά δομημένο, χωρίς κενά στην υπόθεσή του, ο συγγραφέας ξέρει τι γράφει και μεταφέρει την ασφάλεια της εξιστόρησης στον αναγνώστη ο οποίος αγωνιά για την τύχη των ηρώων του βιβλίου. Με μια βαριά υπόθεση, ο Γιαννίσης επηρεάζει την ψυχολογία των αναγνωστών του χωρίς να μπαίνει σε φρικτές περιγραφές, διατηρώντας με αυτό τον τρόπο την ποιότητα της γραφής στα πλαίσια ενός ψυχολογικού θρίλερ. Οι φανατικοί αναγνώστες αστυνομικών ιστοριών θα το αγαπήσετε, προσθέτοντας τον συγγραφέα στους αγαπημένους σας του είδους και όσοι δεν έχετε διαβάσει ποτέ ανάλογα βιβλία, θα μάθετε να αγαπάτε το αστυνομικό μυθιστόρημα.

Ο Βαγγέλης Γιαννίσης είναι ένας συγγραφέας που συνδυάζει με εξαιρετικό τρόπο τη σκανδιναβική σχολή γραφής με το αμιγώς ελληνικό λογοτεχνικό στοιχείο. Όπως και τα προηγούμενα βιβλία του, έτσι και ο καλογραμμένος και καλοδουλεμένος «Χορός των νεκρών» ισορροπεί με τρόπο ζηλευτό και εξαιρετικά δομημένο ανάμεσα στη ψυχρή σουηδική πραγματικότητα και στο θερμό ελληνικό ταμπεραμέντο, με γενναιόδωρες δόσεις ανθρωπιάς, μυστηρίου, αγωνίας, χιούμορ και ανατροπών. Η γραφή του Γιαννίση δεν κουράζει καθόλου, είναι μεστή και κατευθείαν στο θέμα. Η ελληνική αστυνομική λογοτεχνία έχει να κερδίσει πολλά από τον Γιαννίση. Το προτείνω σε όλους όσους αγαπούν την αστυνομική λογοτεχνία και κυρίως την Σκανδιναβική!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου